آخرالزمان زامبی؛ چگونه ویرایش ژنتیکی می‌تواند به فاجعه بینجامد؟

با‌‌توجه‌‌‌به ظهور روش‌های جدید ویرایش ژنی مثل کریسپر، حدس و گمان‌هایی درباره‌ی اهداف شومی مثل ترور بیولوژیکی و حتی تبدیل انسان‌ها به زامبی مطرح می‌شوند. این احتمال تا چه اندازه واقعیت دارد؟

بیش از یک سال پیش، سازمان جهانی بهداشت (WHO) کووید ۱۹ را «دنیاگیری» نامید و شاید مهم‌ترین درس این دنیاگیری ناآمادگی بشر در مواجهه با این ویروس مهلک بود. این اتفاق تصورات ترسناکی را به‌وجود آورد. اگر کووید ۱۹ پاتوژنی دست‌کاری‌شده برای تبدیل انسان به زامبی بود، چه اتفاقی رخ می‌داد؟

با‌‌توجه‌‌‌به دستاوردهای جدید در زمینه‌ی ویرایش ژنی، ممکن است تروریست‌های بیولوژیکی ویروسی را طراحی کنند که رفتار انسان را تغییر دهد و این‌قدر شیوع پیدا کند و در‌نهایت باعث نابودی انسان شود. بااین‌همه، انسان هنوز برای این اتفاق آماده نیست.

آخرالزمان زامبی شاید دوردست به‌نظر برسد و بیشتر به سوژه‌ی رمان‌ها و بازی‌ها و فرهنگ عامه شباهت داشته باشد؛ اما نمونه‌هایی از زامبی‌شدن در طبیعت وجود دارد. یکی از نمونه‌های متداول مرض هاری است که می‌تواند باعث رفتار تهاجمی و توهم شود و پس از بروز علائم به‌سرعت قربانی را می‌کشد.

دراین‌میان، نمونه‌های دیگری هم وجود دارند. برای مثال، به‌تازگی نوعی زنبور کشف شده است که می‌تواند گونه‌های مشخصی از عنکبوت (Anelosimus eximius) را با تخم‌گذاری روی شکم آن‌ها به زامبی تبدیل کند. لارو حاصل به بدن عنکبوت می‌چسبد و از آن تغذیه می‌کند.

از دیگر نمونه‌های زامبی‌شدن می‌توان به بیماری خواب آفریقایی اشاره کرد که براثر آن شرایط عصبی کشنده‌ای که به‌واسطه‌ی انگل‌های حشره‌‌ای به‌وجود می‌آید و نمونه‌ی دیگر قارچ افیوکوردیپس یونیلاترالیس است که رفتار مورچه‌های نجار را تغییر می‌دهد و سپس با رسیدن به مغزشان آن‌ها را می‌کشد.

دیدگاه‌ها (۰)

*
*